Van de projectleider; corruptie en gebruik van het badhuis

Het volgende verhaal wil ik toch wel even kwijt;

Terwijl het kinderkamp de volgende dag moest beginnen werd Ruslan vanuit de overheid benaderd met het bericht dat nog bepaalde documenten ingevuld moesten worden want anders kon het kamp niet doorgaan of zouden er boetes vallen.

Per direct zijn we naar de bewuste ambtenaar gereden en is Ruslan gaan vragen wat er aan de hand was. Hij moest precies vertellen wat er op het kamp allemaal aan eten en drinken aan de kinderen werd gegeven. Dit terwijl deze kinderen helemaal niet gewend zijn om regelmatig eten te krijgen, laat staan van een bepaalde kwaliteit. De bewuste ambtenaar wilde het wel meteen in een document verwerken. Het hoefde dan alleen nog maar uitgeprint te worden en een paar handtekeningen en dikke stempels en klaar.

Maar nee, Ruslan moest maar naar de winkel gaan om een pak printer papier te kopen. Hij moest het hele pak overhandigen en kreeg uiteindelijk 3 geprinte velletjes terug, waarop we vervolgens nog links en rechts handtekeningen op moesten krijgen. Onbegrijpelijk dat het zo lastig wordt gemaakt om kinderen die anders nooit een verzetje hebben toch een verzetje te kunnen geven. Op het kamp komen ze echt niet uit bezorgdheid voor de gezondheid van de kinderen kijken.

De ambtenaar had in ieder geval een pak printerpapier.

Het is inmiddels ruim 6 jaar geleden dat het badhuis op het kamp is geopend.
Heel wisselend wordt er gebruik van gemaakt. Soms is het er druk en in andere periodes komt er bijna niemand.
In de afgelopen tijd zijn een aantal mensen met een nieuw initiatief begonnen.






Wekelijks kunnen kinderen bij de “soepkitchen” eten krijgen. Door een andere stichting wordt dat gesponsord. De ruimte die hiervoor wordt gebruikt is net helemaal opgeknapt en ziet er goed uit. Nu ligt die gaarkeuken vlak naast het door ons gebouwde badhuis. Dat is een mooie gelegenheid om de kinderen die daar toch zijn even onder handen te nemen.

Een aantal Roma-zigeunermoeders doen nu telkens een stel kinderen onder de douche.

 Twee vrouwen nemen de kinderen stuk voor stuk in de doucheruimte. Om te voorkomen dat ze zelf ook helemaal nat worden gebruiken ze een tuinslang met een sproeier. Ideaal om zo te gebruiken.

De kinderen worden helemaal ingezeept, geboend en schoongespoeld.

 

Prachtig om te zien en wat mooi dat het badhuis zo gebruikt wordt voor de verbetering van de leefomstandigheden van de bewoners van het kamp.

 

Volgende keer over de voortgang van het toilettenproject.

Hartelijke groet,

 

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de projectleider: EURO2012 en voedselpakketten

Tja dan ben je weer onderweg met een nieuwe lichting medewerkers die een zomerkamp gaan begeleiden. Dan kom je bij de grens van Hongarije met de Oekraine en dan vertel je hoe de wegen er anders uit zullen zien na de grens.

Maar wat opviel aan de grens was al de allervriendelijkste houding van de Oekrainse douane. Ze kwamen de bus controleren en ik vertelde dat we geen drank, sigaretten, drugs en wapens bij ons hadden. Al grijnzend moest de deur van de bus wel open en ze zeiden, maar je hebt wel een stel mooie dames aan boord. Nou zulke grapjes had ik nog niet eerder meegemaakt. Verdere controle vonden ze dan ook niet nodig. Ik moest alleen nog wel even een document tekenen waarin vermeld stond dat ik geen wapens mee de grens over zou nemen. Dat was dan wel weer nieuw.

Nu was het verder zo dat de wegen in de Oekraine altijd zeer slecht waren met veel gaten in het wegdek. Zeker het viaduct bij Mukachevo. Maar wat bleek de wegen waren zo glad als een belletje. Kennelijk had koning voetbal er voor kunnen zorgen dat de douane vriendelijker werd en de wegen naar Europees niveau waren aangepast. Nu maar hopen dat dit voorlopig ook zo blijft.

Voedselpakketten

Dit maakt altijd grote indruk op iedereen die dit werk doet. Wat een verschil met onze rijke westerse levensstijl en onze behuizing. Ook al kom ik er nu al jaren het blijft mij altijd erg lang bij, wat een nood daar heerst. Financiële ondersteuning blijft dan ook hard nodig om daar regelmatig voedselpakketten uit te kunnen delen.

 

 

 

Op de hierbij gevoegde foto zie je in   1^e instantie een moeder, die in verwachting is, met haar 2 kinderen. Als je goed naar de foto kijkt, zie je dat de kinderen geen broek of luier dragen. Je weet dan deze kinderen zijn nog niet zindelijk. Geld voor luiers hebben ze niet en ook kleding wassen lukt bijna niet. Daarom dus maar bloot, zodat het overal terecht komt. Denk daarbij ook aan ziektekiemen e.d..

                                                      En als je dan binnenkomt zie je nog vijf kinderen. De middelste liep net ook nog buiten in de modder op sokken. Ze heeft geen schoenen. Met z’n allen leven ze op de plek die je op de foto ziet, meer is er gewoon niet. Je snapt wel dat een voedselpakket meer dan welkom was.

 

 

Op de site van Munkacs kunt u het bankrekeningnummer van de Stichting vinden om bijdrages over te kunnen maken voor voedselpakketten.             Alvast hartelijk dank hiervoor.

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de projectleider; Hulp uit Hongarije.

Deze keer ging ik niet alleen op stap of samen met een ander maar met een hele groep, namelijk de kinderwerkers voor het zomerkamp 2012.

Dat was erg gezellig en ook leuk om weer met “nieuwe” Oekgangers  op stap te gaan. Zelfs eentje die nog niet eerder had gevlogen.

Over het reis verslag zal ik verder niets schrijven want dat hebben anderen al uitgebreid gedaan.

 

 

 

In Budapest huren we nu al jaren auto’s bij Cargorent. Onze vaste persoon op de luchthaven is Ildiko. Zij had al een heel aantal keren belangstellend gevraagd wat wij allemaal wel deden daar in de Oekraïne. Ook had ze me gezegd wel een keertje mee te willen om daar eens te kijken.

Deze keer was het ook wel bijzonder, want ze had een lading splinternieuw speelgoed achter in onze bus gezet en enkele dozen met kleding en schoenen. Helemaal super dus. Zodra er foto’s zijn waarop kinderen te zien zijn met dit speelgoed zal ik dat zeker een keer plaatsen.

Verder was er nog een man op het vliegveld die mij een stapel Bijbels mee zou geven voor de kinderwerkers van het kamp. Dit zijn dan cadeaus van de Nederlandse kinderwerkers aan de Oekraïense kinderwerkers. Die Bijbels kregen we met korting en bovendien kregen we nog een doos met studie boeken mee voor de kerkleiding op het kamp (gratis). Zou zie je maar dat ook vanuit een land waar ook nog veel hulpverlening plaatsvindt toch omgezien wordt naar de medemens in de Oekraïne.

Deze blog is weer een opstapje aan een aantal nieuwe blogs. Ik zal die de komende weken op zaterdag plaatsen op de site van de stichting.

Mochten er vragen zijn laat het me gerust weten.

berend@munkacs.nl

van de projectleider: "de vergeten genocide" en voortgang toilettenproject

Beste volgers,

In de afgelopen week kwam ik in contact met een journalist die in de komende week naar de Oekraine gaat om daar zijn werk te doen. Hij wil artikelen schrijven over de achtergronden van de bewoners van het land en op die manier laten weten wie de Oekrainers zijn. Aanstaande dinsdag vertrekt hij voor drie weken naar Oekraïne om portretten en reportages te maken over de rauwe realiteit van de bevolking aldaar, met het oog op het naderende EK voetbal. In Nederland komt er steeds meer aandacht voor -met name- de politiek in Oekraïne, maar er wordt weinig bericht over de dagelijkse omstandigheden van burgers. Graag wil hij daarom berichten over sociaal-maatschappelijke onderwerpen die daar spelen.

Hij heet Boris Braak en zal de komende weken op de dinsdag en donderdag bij Felix Meurders, in het programma DeGids.fm te horen zijn (Radio 1). Hij gaf mij een link door naar een website die nog in opbouw is. Deze website is echt de moeite waard om eens rustig door te kijken en te lezen. Grondig onderzoek is er gedaan naar de achtergronden van de zigeuners. Rondom dodenherdenking op 4 mei, was er al aandacht voor de "vergeten genocide van deze bevolkingsgroep". Op die website www.romasinti.eu/ (de link moet je zelf even kopieren en opzoeken) is er een gezicht aangegeven door verhalen en foto's van een aantal mensen. Heel indrukwekkend.
Boris Braak heeft inmiddels contact met Arlien van der Laan en Corine van der Kooi. Hij wil graag het kamp bezoeken om iets te zien en horen van het toilettenproject en ook over het werk wat Arlien in het kinderziekenhuis verricht.

Dit is een mooie aansluiting om nog iets te vertellen over de voortgang van het toilettenproject.
Op dit moment zijn er 2 jongens, van het kamp zelf, die aan de toiletten werken. Ruslan is wel enthousiast geworden over deze jongens, die door Sanyi leren om het werk goed te doen.

In de 1e week van mei zijn er in hoog tempo een aantal toiletten gemaakt. in de afgelopen 2 weken zijn ze afgemaakt en geplaatst.
Op de foto's is te zien dat toiletten wel vervoerd worden op een kar, maar zonder paard er voor. Alles met menskracht dus.
Mensen moeten zelf een gat graven waar dan een toilet boven wordt geplaatst. Dat gebeurt soms te enthousiast. Het gat is dan zo groot gemaakt, dat het toilet er in zou verdwijnen.
Ik kreeg te horen dat de mensen erg blij zijn met hun toilet, ze staan er met een grote glimlach op hun gezicht bij. Een vrouw vertelde dat ze de schoenen uit deden voor ze naar het toilet gaan, want het is het schoonste plekje dat ze hebben. Geweldig gewoon. Dan besef je pas hoe rijk wij eigenlijk allemaal wel zijn. Ik ben dus erg blij dat dit werk nu gestaag vordert.

Ruslan vertrekt maandag met Amaro Del naar Nederland voor en tour. 6 juni zullen ze in Groningen optreden. Als je kunt ga er heen zou ik zeggen. Is een aanrader. Een deel van de opbrengst is bestemd voor het volgende project, een medische post op het kamp.

Ik weet niet of ik in de komende weken nog stof heb om te schrijven, dus het kan zijn dat ik pas na mijn bezoek aan het kamp, eind juli, weer verder ga met deze weblog. Maar als er nieuws is zal ik het laten weten.
groeten van de projectleider,



Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl

van de projectleider: Hoe doe je projecten in ontwikkelingsgebieden.

Enige tijd geleden sprak iemand mij over dit onderwerp aan. Hij had er een boekje over liggen en dat boekje heb ik dan ook met belangstelling gelezen.

Je zou in eerste instantie zeggen dat de Oekraine geen ontwikkelingsgebied is, maar als je op het Roma zigeunerkamp in Mukachevo komt dan zie je dat er hele grote achterstanden zijn en de verschillen erg groot.

Ik zal in deze blog een aantal punten uit het boekje noemen en kijken hoe dit vanuit de Stichting Munkacs is opgepakt.

Wat maakt een ontwikkelingsproject tot een goed project;
- de mensen moeten zelf met voorstellen en ideeën komen.
- de mensen doen zelf mee met de uitvoering van het project
- kijk vooral naar effecten op lange termijn
- zorg voor eigenaarschap
- zorg voor goede locale contacten
- zorg er voor dat taken belegd zijn bij mensen die dat ook aankunnen
- blijf investeren in persoonlijk contact
- regelmatig live contact is onmisbaar
- leer van fouten
- bouw niet op één contactpersoon
- zorg voor lange termijn visie
- wat zijn de neveneffecten van het project
- investeer in kennis en vaardigheden en motivatie
Zo zijn er nog wel meer punten te noemen uit dat boekje.

Als ik kijk hoe wij op het kamp bezig zijn, dan zijn er veel punten die we wel op de juiste manier hebben opgepakt.
Wat we doen op het kamp zijn niet de ideeën die bij ons vandaan komen, maar juist van het kamp zelf.
Bij de bouw van het badhuis (ons eerste project) werd er vooral toegekeken. Dit leverde ook best wel ergenissen op bij de mensen die mee kwamen om te helpen.
Bij de bouw / renovatie van huisjes op het kamp moesten de bewoners zelf mee helpen en het ook afbouwen en onderhouden.
Nu bij het toilettenproject moeten de mensen van het kamp het zelf doen. Dit is ook niet zo maar vanzelf gegaan, maar het gaat wel steeds beter. Zeker in de afgelopen weken hebben meerdere jongens van het kamp meegeholpen om de toiletten te maken en te plaatsen.
Dit zijn allemaal projecten met de doelstelling dat de leefomstandigheden op het kamp verbeterd worden. Ook de bewustwording bij de bewoners dat hychiëne goed is voor iedereen, helpt hierin mee. Er is nu veel vraag naar een toilet b.v.

Vanuit de stichting hebben we goede contacten met de kampleiding en meerdere malen per jaar wordt er een bezoek gebracht om live contact te hebben.

Het bestuur van de stichting is zich ook zeker bewust dat je mensen niet van de ene op de andere dag kan veranderen en dat geldt ook voor de situatie waarin ze leven. Daarom is er ook vanaf het begin gekozen om niet ieder jaar naar een ander kamp te gaan, maar juist op één kamp een band opbouwen en helpen om daar de situatie enigzins te verbeteren. Duidelijk is dat dit alleen al hele lange termijnwerk is.
In ieder geval terugblikkend op het boekje, denk ik dat de aanpak van de stichting heel goed aansluit met wat in dit boekje staat. Ik vind het zelf dan ook fijn om op deze manier als projectleider voor de stichting Munkacs taken uit te voeren.

Volgende week zal ik wer iets schrijven over de voortgang van het toilettenproject.
Hartelijke groet,

Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl

van de projectleider: toiletten, mazelen en supporters

Beste lezers,

Voor mij was het de afgelopen week een spannende week. Nadat we vorig jaar na de zomer het toilettenproject waren gestart, kwam het eigenlijk niet goed van de grond. In maart ben ik naar de Oekraine geweest om te proberen het project weer aan de gang te krijgen. Enkele weken geleden kwam het bericht dat Sanyi, samen met enkele mannen begin mei zouden beginnen. Van diverse kanten kreeg ik van de week positieve geluiden en foto's binnen. Gisteravond heb ik ook nog via skype contact gehad met Corine en Ruslan. 12 toiletten zijn er van de week gemaakt.
Ze staan nu onder een afdakje.


De onderkant moet nog geimpregneerd worden, zodat ze ook goed tegen vocht kunnen.

Mooi is ook dat de mannen zonder toezicht van Sanyi goed hebben doorgewerkt. Volgende week gaan ze dan ook gewoon door. Ruslan heeft inmiddels nieuw materiaal gekocht en dat werd een uur later al op het kamp afgeleverd met een vrachtauto. Vrachtkosten € 4,--.  Het werken in een klein team gaat het beste, anders lopen de mannen elkaar in de weg. De ruimte waar ze moeten werken is namelijk niet zo groot.

Iedereen weet zachtjes aan wel dat er in de komende zomer voetbal is in de Oekraine. Er is internationaal veel politiek gedoe over of je nu wel of niet moet gaan. Maar op bijgevoegde foto kan je zien dat Nederland in ieder geval al supporters in de Oekraine heeft. Super gewoon.

Van de week stond er al een foto op faceboek dat de kinderen van Ruslan de mazelen hebben. Maar het blijkt dat veel kinderen momenteel op het kamp de mazelen hebben. Geeft natuurlijk veel ongemakken, die zieke kinderen. We hopen maar dat het weer snel over gaat.

Genoeg informatie om weer even bij stil te staan. Daarom zal ik het toegezegde stukje over hoe om te gaan met projecten in ontwikkelingsgebieden pas volgende week plaatsen.
Hartelijke groet,

Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl

van de projectleider: een medische post op het kamp

Beste lezers,

Vorige week had ik al aangekondigd iets te zullen schrijven over een mogelijke medische post.
Zo'n 2 jaar geleden heb ik een inventariserend onderzoek uitgevoerd op het kamp, naar wat de bewoners van Munkacs zelf graag wilden hebben.
Ten eerste kwamen daar de toiletten naar voren. Vervolgens een medische post en daarna mogelijk een schooltje voor voorschools onderwijs.
Het eerste project loopt en voor het tweede gaan we nu met de voorbereidingen beginnen.

Waarom zou je nu eigenlijk een medische post op het kamp willen hebben? Het kamp ligt dicht tegen de stad aan en eigenlijk is het ziekenhuis helemaal niet zo ver weg. Medische zorg in de Oekraine is gratis, dus waarom?

Veel van de Roma zigeuners staan allereerst al niet geregistreerd. Ten tweede worden ze zwaar gediscrimineerd. Als zij zich met een ziek kind bij het ziekenhuis melden, wordt er vaak minachtend naar gekeken en blijft zorg achterwege. Bovendien moet je in de Oekraine wel zelf de medisch noodzakelijke middelen kopen en daar hebben ze meestal geen geld voor. Gevolg is dat velen de weg naar het ziekenhuis maar niet maken.

We hebben het zelf ook een keer meegemaakt dat op het moment dat wij het kamp opreden er net een vader aan kwam rennen met een levenloos, naakt, lichaampje van een jong kind in zijn armen. Helemaal radeloos. We hebben hem in de auto gestopt en snel naar het ziekenhuis gereden. De reacties bij het ziekenhuis waren, "van waar maak je je druk om", het is toch maar een zigeunerkind. Maar omdat wij erbij waren ging men toch het kind helpen en later bleek dat de hulp, God zij gedankt, niet voor niets was geweest.
Omdat dus de drempel naar het ziekenhuis veel te hoog is en de mensen op het kamp geen middelen hebben om de noodzakelijke medische middelen te kunnen kopen is het echt noodzakelijk dat er een medische post komt.

We gaan kijken of een gedeelte van het badhuis geschikt gemaakt kan worden om als behandelkamer ingericht te worden. Ik zal in beeld moeten brengen wat dit aan kosten met zich mee gaat brengen.

Vanit het Rode Kruis Groningen en het UMCG hebben we materialen gekregen waar we ruim zo 'n post mee in kunnen richten.
Deze materialen zijn inmiddels onderweg naar de Oekraine. Vooraf moesten er wel allerlei documenten in orde worden gemaakt via enkele ministeries in Kiev.

Over dit aankomende project zal ik dus nog wel vaker wat vertellen.






Wat ik nog wel leuk vind om te vertellen is dat er zelfs vanuit Canada op de blog wordt gereageerd. In Amerika en Canada leeft ook een grote bevolkingsgroep die net als zigeuners worden gediscrimineerd, dat zijn namelijk de Indianen. Een volk dat eens heel groot was en nu in kleine kampen overal verspreid wonen op gelijke wijze als veel zigeuners.

 Mochten er onder de lezers zijn die wel een financiele bijdrage willen leveren voor de medische post , dan is dat natuurlijk van harte welkom. Uw bijdrage kan gestort worden op de rekening van de stichting Munkacs, o.v.v. Medische Post. het banknummer is 1327.20.949
Alvast namens de Roma zigeuners van Munkacs bedankt.
Volgende week zal ik iets vertellen over de voortgang van het toilettenproject en hoe je projecten moet oppakken in intwikkelingsgebieden.
Hartelijke groet,

Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl