De eerste toiletten staan er.

Na een fantastische zomerperiode, met een unieke fietservaring, begint het “gewone” leven weer zijn draai te krijgen.

Het doel om op de fiets naar de Oekraïne te gaan is, samen met Anne en Wieb, gehaald en ik kan ook zeggen dat ik buitengewoon dankbaar ben voor alle donatie die zijn gedaan voor het toilettenproject in Munkacs.

Ik kan wel vertellen het gaat daar allemaal iets anders dan wij gewend zijn. Mijn afspraak was dat bij onze aankomst in juli de eerste 20 toiletten klaar zouden zijn. De toiletten zouden gemaakt worden door mensen van het kamp. Dat was al een geweldige stap voorwaarts. Niet toekijken, maar zelf doen.

2 jonge kerels waren door Ruslan geleerd hoe te zagen en hoe elementen in elkaar te zetten. Op het moment dat wij met de fiets aankwamen werd ik door die 2 mannen direct gevraagd om mee te komen naar het jongerenonderkomen onder het missiehuis. Ik zag dat dit onderkomen was veranderend in een toilettenfabriek. Vol trots lieten ze me ze wat ze allemaal hadden gedaan. Heel veel elementen stonden klaar om in elkaar gezet te worden. Ze wilden mij dit eerst laten zien voordat ze met het plaatsen zouden gaan beginnen. Goed dat was dus even slikken (er stond er dus nog niet eentje). Maar mooi was wel hoe die jongens er mee bezig waren.

Vanwege het natte weer kon er bovendien niet begonnen worden met het plaatsen van de toiletten, want de gegraven kuilen liepen meteen vol met water. Verwacht werd dat binnen enkele weken  begonnen kon worden en dat dan de eerste 20 er zo zouden staan. Later kreeg ik van Ruslan bericht dat het allemaal toch niet zo voorspoedig liep. De jongens waren niet nauwkeurig geweest en sommige delen waren dan ook scheef en bij een eerste transport viel het toilethuisje uit elkaar. De schroeven zaten er helemaal verkeerd in.

Ook vertelde Ruslan dat de jongens zeer onregelmatig aanwezig waren en niet betrouwbaar. Hij had hen dan ook weggestuurd en zou nu een paar meer volwassen mannen vragen om de klus ter hand te nemen. Maar omdat hij zelf een aantal keren weg moest voor optredens met Amoro Del zou het wel wat langer duren. Geduld is dus een schone zaak. De cultuur op zo’n kamp is echt anders als bij ons. Wij zouden snel een aantal van die huisjes in elkaar zetten, maar zo werkt dat daar niet. Bovendien is de afspraak dat ze het zelf moeten doen.

Ook het jeugdhonk moest leeg, daarom zijn ze nu eerst bezig om een overkapping te plaatsen tegen het missiehuis aan, zodat er droog gewerkt kan worden. Bovendien is er dan weer een wens van Ruslan vervuld, dat de kinderen in de zomer buiten kunnen zitten en eten als ze voedsel halen bij de soepkeuken. De overkapping is een gift van een aantal Amerikanen.

Inmiddels zijn de 1^e zes toilethuisjes geplaatst.

Ik zal jullie op de hoogte houden van de voortgang.

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de projectleider: Toiletten en fietsen en de Westerkrant.

Volgens de planning zou in de afgelopen weken materialen en gereedschap aangeschaft zijn om de eerste 20 toiletten te kunnen bouwen. Ik had afgesproken om eerst één toilet helemaal te bouwen en hierna uit te rekenen of het ook lukt om dit te doen binnen de vooraf gemaakte begroting.

Ik ben erg blij dat mijn vertrouwen groeit in het nakomen van afspraken. Het team op het Roma zigeunerkamp is er mee aan de slag gegaan en ik kreeg een positieve calculatie toegestuurd met een serie foto’s.

De eerste is dus zoals een toilethuisje eruit ziet en de tweede hoe hij wordt gebruikt. Onze contactpersoon en ondersteuner van het bouwteam Ruzlan test of het goed zit. De foto spreekt voor zich.

Nu gaan ze aan de slag om er in totaal 20 te maken, die dan opgeleverd moeten worden op het moment dat Anne en ondergetekende op de fiets in Mukachevo arriveren. (kenners zien dat er nu voor het badhuis een mooie bestrating ligt)

Vorige week hadden we samen met Wieb een interview met de journalist van de Westerkrant en een fotosessie, dat was erg leuk en ik spreek mijn complimenten uit naar de redactie omdat zij zoveel ruimte in de krant hebben gegeven om ons te kunnen presenteren. Alleen met het opschrift hebben ze iets. Al 2 keer hebben ze de fout gemaakt om daar Roemenie i.p.v. Oekraïne neer te zetten. Maar goed de lezers van deze blog weten wel beter.

Wat ons betreft mogen we wel vertrekken, nog ruim een week en dan zijn we rond 10.00 uur aanwezig voor de zaak van Woonstyle Tjamme Vis. Er is dan onder het genot van een kop koffie en cake van Jacqueline alle tijd om even afscheid te nemen. Ook kunnen er dan gerust nog kilometers gekocht worden. Wij vertrekken om precies 10.30 uur. We zullen worden weggeschoten worden door ons gemeenteraadslid Inge Jongman en begeleid worden door de politie en mogelijk enkele fietsers die een stukje mee gaan fietsen.

Dit alles betekent dat deze blog pas in augustus zal worden voortgezet, maar onderweg zijn wij voortdurend te volgen op de website, Hyves en twitter.

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de Projectleider: Prins Willem Alexander vindt toiletten ook belangrijk

Na een welverdiende vakantie in het zonnige zuiden van Europa (nou ja zonnig), beginnen er 3 drukke weken met allerlei activiteiten.

Allereerst kan ik melden dat Corine inmiddels weer terug is op haar post in Beregovo. Het gaat goed met haar, maar ze moet nog wel iedere middag een poosje rust nemen.

Verder heb ik van het bestuur vlak voor mijn vakantie opdracht gekregen om met het toilettenproject te gaan beginnen. Daar ben ik heel blij mee. Het is namelijk ook een van mijn grootste wensen dat er normale menselijke voorzieningen voor een iedereen beschikbaar komt. Prins Willem Alexander denkt daar net zo over. (zie ND van 19 juni)

Ruslan heeft nu toestemming gekregen om voor 20 toiletten materialen aan te schaffen en ook het nodige gereedschap. In deze week moet het eerste toilet gebouwd zijn en zal hij mij een nauwkeurige berekening geven van de kosten, zodat ik kan nagaan of de gemaakte begroting ook reëel is. Hierna mogen de resterende 19 toiletten gemaakt en geplaatst worden. Het doel is dat deze opgeleverd worden op het moment dat Anne en ondergetekende op de fiets aankomen in Mukachevo.

In de vakantie heb ik met de racefiets regelmatig getraind in de bergen. Gisteren samen met Anne weer een trainingsdag gehouden. Zie hiervoor hyves en twitter. We hebben gefietst in de nieuwe outfit die door rijwielzaak Frans Hamstra is gesponsord. Ziet er erg goed uit.

Komende week is er weer een stuurgroep vergadering en gaan we de puntjes op de i zetten met de voorbereidingen van DE TOCHT.

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de projectleider: Corine / twitter en werken aan het project

Corine is goed aangekomen in Nederland. Ze heeft een goede reis gehad die haar bijzonder is meegevallen. Ze zal nog een aantal weken moeten rusten en in Nederland voor controle naar het ziekenhuis moeten. Ik hoop natuurlijk dat ze weer snel de oude is, zodat ze haar spilfunctie in de Oekraine voor veel Nederlandse hulpverleners weer kan oppakken.

Sinds enkele weken maak ik gebruik van een twitter met de naam “vannoodtothoop”. Als je Anne en mij wilt volgen op onze fietstocht naar de Oekraïne kan dat ook via twitter en uiteraard via de website van Munkacs, waar dagelijks via GPS onze route nauwkeurig in kaart te zien is.

Verder ben ik momenteel druk bezig om het eerste deelprojectplan helemaal klaar te krijgen in de hoop dat de stuurgroep er volgende week ja op zal zeggen.

Hiervoor heb ik meerdere malen via skype met Ruslan contact gehad en dat leverde een nauwkeurige kostenberekening op wat het bouwen en plaatsen van een toilet gaat kosten. Dit project gaat dan ook over het plaatsen van 100 toiletten binnen een jaar. Zal een flinke klus worden die door de mensen op het Roma zigeunerkamp zelf zal worden uitgevoerd.

Dit is voorlopig even de laatste weblog. Ik ga namelijk een maandje wat anders doen samen met Maria. Hierna zal ik me zeker weer gaan melden.

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de projectleider: meireis (2) Kledingtransporten en prikkeldraad

Al jaren komen er grote hoeveelheden kleding aan bij huize Van der Laan. Deze worden vervolgens door zeer deskundige personen uitgezocht en gekeurd of het wel geschikt is voor verzending naar de Oekraine.

Nou had ik al wel een paar keer gehoord dat de mensen op het kamp altijd heel blij zijn met de kleding, maar deze reis zagen we het met eigen ogen.

Ruslan en Carlos droegen kleding, waarbij ze ons meteen vroegen wat de betekenis was van bepaalde namen. Zij droegen shirts met het logo van een bepaalde verzekeringsmaatschappij.

Ik ben ook altijd gewoon om, als ik toch op het kamp ben, even een rondje te maken en hier en daar even contact hebben. Op een gegeven moment stonden we even te kijken bij een paar mannen die met een soort damspel bezig waren. Ik keek op de rug van één van hen en keek toen nog een keer en maakte vervolgens een foto.

Zo zie je dat kleding van hier daar echt gedragen wordt en heel welkom is. Dakdekkersbedrijf S. Veenhuizen.

Verder lopend kwamen we langs zo’n hekje waar kinderen graag op spelen. De bewoner was hier niet opgesteld en heeft er een eind aangemaakt door er prikkeldraad omheen te wikkelen. Zie foto.

Ik wilde dit nog met de Baron bespreken maar dat is niet gelukt. Ik heb wel de foto per mail naar Ruslan verstuurd en hem gevraagd om in mijn naam hem te vragen om het prikkeldraad te laten verwijderen. Dit is gewoon erg gevaarlijk met al die kinderen.

Volgende week zal ik een stukje schrijven over de projecten

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de projectleider: de meireis samen met Arlien

Toch maar even alvast een kort verslag.

Op 4 mei in alle vroegte vertrokken we vanuit Hoogkerk naar Eindhoven om vandaar met Wizzair naar Boedapest te vliegen. We kwamen rond 10.30 uur aan en Ildike van Cargorent stond al op ons te wachten. We konden dus snel op weg richting Beregovo. Arlien zal in de komende zomer de reisleider zijn dus voor haar was deze reis ook een soort generale repetitie. Nou daar is ze met glans voor geslaagd. Ze rijdt perfect en alle handelingen met douane en ook een politiecontrole kwam ze feilloos doorheen.

De eerste avond kwamen we in een groot gezelschap van Nederlanders terecht in de Ark in Beregovo. Dat was erg gezellig zeker het zingen onder begeleiding van onze vrienden, Ruslan, Carlos en Tibi. Je moest de gezichten van de mensen eens zien toen de mannen in het Nederlands begonnen te zingen. Ze hadden zelfs al een heel repertoire in het Nederlands. Klonk heel goed.

Na een stevige nachtrust op Lavki, zagen we ’s ochtends dat in de week voor onze komst een deel van de grote loods was afgebrand. Kinderen hadden met vuur gespeeld. Levert voor Nadya weer een forse kostenpost op. Blijkt trouwens dat je de brandweer eerst moet betalen voor ze komen.

Het was die dag 5 mei en Arlien had mij de avond er voor voorzichtig op de hoogte gebracht dat ze dan jarig was. Ik deed natuurlijk of mijn neus bloede. Ze wist niet dat ik de mensen op het kamp al had ingelicht en die maakten er een leuke dag van. Zie foto.

Verdere belevenissen zullen in de komende week volgen. Nu ga ik samen met Maria een heerlijke rustige avond houden en enigszins herstellen van alle belevenissen.

Let dus maar op de komende weblogs.

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl

Van de projectleider: Burgemeester Rehwinkel en een zieke Corine

Als je denkt dat je niets verstandigs te melden hebt, is het beter om even te zwijgen. Echter in de afgelopen week hebben zich allerlei feiten voorgedaan die mij het gevoel gaven om toch maar even achter de PC te gaan zitten. Doe ik toch al bijna niet -J.

Allereerst een triest bericht. Onze fantastische ondersteuning in de Oekraïne, Corine vd Kooi is behoorlijk ziek geweest en heeft een buikoperatie moeten ondergaan in Hongarije. De verwachting is dat ze in de loop van deze week uit het ziekenhuis zal worden ontslagen. Daarna zal ze tenminste 6 weken rust moeten nemen. De kans is groot dat ze dat in Nederland gaat doen. Dit betekent dat we haar hulp en bijstand een poosje zullen moeten ontberen. We wensen haar ook via de weblog van harte beterschap en Gods zegen toe. Echter de techniek staat voor niets want ik zat zaterdagavond (alweer) achter de PC en ineens ging de skype telefoon en tot mijn stomme verbazing had ik ineens rechtstreeks contact met Corine in het ziekenhuis. Die vanaf haar bed via haar eigen notebook mij zo kon bereiken. Dat was natuurlijk geweldig. Ook al mag ze niets doen heeft ze toch nog van alles geregeld zodat de reis van Arlien en ondergetekende volgende week niet al te veel problemen zal opleveren.

Verder nog een vermeldenswaardig punt. Burgemeester Rehwinkel is gevraagd of hij zitting wilde nemen in het comité van aanbeveling voor de “Van Nood tot Hoop Tour”. Daar heeft hij ja tegen gezegd en tevens is er een afspraak gemaakt dat Anne, Wieb en mijn persoon (ik staat zo raar) op 4 juli bij hem langs mogen komen. Hij had namelijk op 9 juli geen tijd om bij ons vertrek aanwezig te zijn. Heel mooi dus.

Ten slotte zijn we natuurlijk druk met de voorbereidingen voor 30 april. Komt allen op de Oranjemarkt in Hoogkerk zou ik zeggen.

Hartelijke groet,

Berend

PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres

berend@munkacs.nl